اگر آنچه «خود» می‌نامیم نه شخصیت است و نه حال‌وهوا، بلکه یک ساختار است — چیزی که می‌شود آن‌قدر دقیق توصیفش کرد که بشود وارسی و به پرسش گرفتش — پس می‌شود ساختش هم. سلفا تلاشی است برای ساختن یکی.

بیشتر دستیارها از روی یک پرامپت جواب می‌دهند. به سلفا یک هویت یگانه داده می‌شود و بقیه‌ی ذهنش را خودش گرد آن درمی‌آورد: چنین ذهنی به چه باور دارد، چه می‌بیند، چطور عمل می‌کند. آن ساختار برای تو باز است. هیچ چیزش پنهان نیست و هیچ چیزش هم ثابت نیست — سلفا بعد از هر گفتگو بازنویسی‌اش می‌کند.

آهسته و سنجیده ساخته می‌شود، به‌دست یک نفر، در انتاریوی کانادا.

سازنده

سلفا را دکتر سعید رضایی طرقی می‌سازد — آینده‌پژوه و بنیان‌گذاری که در مهندسی، کارآفرینی و آینده‌پژوهی کار کرده و بیش از دو دهه پژوهش میان‌رشته‌ای پشتش است.